The City
لَآ أُقْسِمُ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ
La oqsimu bihatha albalad
سوگند به این شهر [مکه].
وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ
Waanta hillun bihatha albalad
در حالی که [ای پیامبر!] تو در این شهر ساکنی [و جنگ در این شهر برایت حلال است]
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ
Wawalidin wama walad
و سوگند به پدر [= آدم] و فرزندانش.
لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِى كَبَدٍ
Laqad khalaqna al-insana feekabad
یقیناً ما انسان را در رنج [و دشواریهای دنیوی] آفریدیم.
أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ
Ayahsabu an lan yaqdira AAalayhi ahad
آیا او گمان میکند هیچ کس بر [مجازاتِ] وی توانا نیست؟
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًا
Yaqoolu ahlaktu malan lubada
میگوید: «[به خاطرِ انفاق،] مال زیادی را تباه کردهام».
أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ
Ayahsabu an lam yarahu ahad
آیا میپندارد که هیچ کس او را ندیده است؟
أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ
Alam najAAal lahu AAaynayn
آیا دو چشم برایش قرار ندادیم؟
وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ
Walisanan washafatayn
و یک زبان و دو لب؟
وَهَدَيْنَـٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ
Wahadaynahu annajdayn
و او را به دو راه [خیر و شر] راهنمایی کردیم.
فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ
Fala iqtahama alAAaqaba
اما به گردنۀ [سخت] قدم نگذاشت [و نیامد].
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ
Wama adraka maalAAaqaba
و تو چه میدانی که آن گردنۀ [سخت] چیست؟
فَكُّ رَقَبَةٍ
Fakku raqaba
آزاد کردن بردهای است.
أَوْ إِطْعَـٰمٌ فِى يَوْمٍ ذِى مَسْغَبَةٍ
Aw itAAamun fee yawmin theemasghaba
یا اطعام در روز قحطی [و گرسنگی]،
يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ
Yateeman tha maqraba
[خواه] یتیمی از خویشاوندان [باشد]
أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ
Aw miskeenan tha matraba
یا مستمندی خاک نشین؛
ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ
Thumma kana mina allatheena amanoowatawasaw bissabri watawasaw bilmarhama
به علاوه، از کسانی باشد که ایمان آوردهاند و یکدیگر را به صبر [بر عبادت و دوری از گناه] و مهربانی [با بندگان] توصیه نمودهاند.
أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ
Ola-ika as-habualmaymana
اینان اهل سعادتند [که نامۀ اعمال آنان به دست راستشان داده میشود و اهل بهشتند].
وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا هُمْ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ
Wallatheena kafaroo bi-ayatinahum as-habu almash-ama
اما کسانی که به آیات ما کفر ورزیدند، آنان اهل شقاوتند [که نامۀ اعمال به دست چپشان داده میشود و به دوزخ میروند].
عَلَيْهِمْ نَارٌ مُّؤْصَدَةٌۢ
AAalayhim narun mu/sada
[از هر سو] آتش سرپوشیدهای بر آنان است [که راه فرار ندارند].