يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ
Ya ayyuha almuddaththir
ای جامهبرسرکشیده،
The Cloaked One
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ
Ya ayyuha almuddaththir
ای جامهبرسرکشیده،
قُمْ فَأَنذِرْ
Qum faanthir
برخیز و بیم ده،
وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ
Warabbaka fakabbir
و پروردگارت را بزرگ شمار،
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ
Wathiyabaka fatahhir
و جامهات را پاکیزه بدار،
وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ
Warrujza fahjur
و از پلیدی [عبادت معبودان باطل] دوری کن.
وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ
Wala tamnun tastakthir
به این هدف بذل و بخشش مکن که افزونطلبی کنی؛
وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ
Walirabbika fasbir
و برای [رضایت] پروردگارت شکیبا باش.
فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ
Fa-itha nuqira fee annaqoor
هنگامی که در «صور» دمیده شود.
فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ
Fathalika yawma-ithin yawmunAAaseer
آن روز، روزِ سخت [و دشواری] است.
عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ
AAala alkafireena ghayruyaseer
بر کافران آسان نیست.
ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا
Tharnee waman khalaqtu waheeda
[ای پیامبر،] مرا با کسی که او را تنها [و بدون اموال و اولاد] آفریدهام واگذار؛
وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًا مَّمْدُودًا
WajaAAaltu lahu malan mamdooda
[همان کسی که] مال فراوانی برایش قرار دادم،
وَبَنِينَ شُهُودًا
Wabaneena shuhooda
و فرزندانی که همیشه [در خدمت او و] با او هستند.
وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًا
Wamahhadtu lahu tamheeda
و همۀ وسایل [و امکانات] زندگی را در اختیارش قرار دادم.
ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ
Thumma yatmaAAu an azeed
باز [هم] طمع دارد که [بر آن] بیفزایم.
كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِـَٔايَـٰتِنَا عَنِيدًا
Kalla innahu kana li-ayatinaAAaneeda
هرگز، [چنین نخواهد شد.] بیگمان، او نسبت به آیات ما دشمنی دارد،
سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا
Saorhiquhu saAAooda
و به زودی او را به مشقّت و سختی میاندازم؛
إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ
Innahu fakkara waqaddar
زیرا او [برای مبارزه با قرآن] اندیشید و محاسبه کرد.
فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ
Faqutila kayfa qaddar
پس مرگ بر او باد! چگونه اندازه [و محاسبه] کرد؟
ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ
Thumma qutila kayfa qaddar
باز [هم] مرگ بر او باد! چگونه اندازه [و محاسبه] کرد؟
ثُمَّ نَظَرَ
Thumma nathar
سپس نظر افکند؛
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ
Thumma AAabasa wabasar
آنگاه چهره در هم کشید و روی ترش کرد،
ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ
Thumma adbara wastakbar
سپس [به حق] پشت نمود و تکبر ورزید؛
فَقَالَ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ
Faqala in hatha illa sihrunyu/thar
آنگاه گفت: «این [قرآن،] چیزی جز جادویی که [از جادوگران پیشین] نقل شده، نیست؛
إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ
In hatha illa qawlu albashar
و این [چیزی] جز گفتار بشر نیست».
سَأُصْلِيهِ سَقَرَ
Saosleehi saqar
به زودی او را به دوزخ درخواهم آورد.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ
Wama adraka ma saqar
و تو چه دانی که دوزخ چگونه است؟
لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ
La tubqee wala tathar
[آتش سوزانی است که] نه [چیزی را] باقی میگذارد و نه [چیزی را] رها میکند.
لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِ
Lawwahatun lilbashar
پوست را [دگرگون کرده و] میسوزانَد.
عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ
AAalayha tisAAata AAashar
بر آن [آتش،] نوزده [فرشته] گمارده شده است.
وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَـٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةً ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَـٰنًا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَٱلْكَـٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ
Wama jaAAalna as-habaannari illa mala-ikatan wamajaAAalna AAiddatahum illa fitnatan lillatheenakafaroo liyastayqina allatheena ootoo alkitabawayazdada allatheena amanoo eemananwala yartaba allatheena ootoo alkitabawalmu/minoona waliyaqoola allatheena feequloobihim maradun walkafiroona mathaarada Allahu bihatha mathalan kathalikayudillu Allahu man yashao wayahdee man yashaowama yaAAlamu junooda rabbika illa huwa wamahiya illa thikra lilbashar
ما مأموران دوزخ را فقط از فرشتگان قرار دادیم، و شمار آنها را تنها برای آزمایش کافران معیّن کردهایم تا اهل کتاب یقین کنند و کسانی که ایمان آوردهاند بر ایمان خود بیفزایند و اهل کتاب و مؤمنان، گرفتار شک و تردید نشوند؛ و تا کسانی که در دلهایشان مرض [نفاق] است و [نیز] کافران بگویند: «هدف الله از این مَثل [و توصیف] چیست؟» اینگونه، الله هر کس را بخواهد، گمراه میسازد و هر کس را بخواهد، هدایت میکند؛ و [شمارِ] لشکریان پروردگارت را [کسی] جز [خود] او تعالی نمیداند؛ و این جز پند و اندرزی برای انسانها نیست.
كَلَّا وَٱلْقَمَرِ
Kalla walqamar
آری؛ سوگند به ماه [که هرگز اینچنین نیست که آنان تصور میکنند].
وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ
Wallayli ith adbar
و [سوگند به] شب، هنگامی که پشت کند.
وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ
Wassubhi ithaasfar
و به صبح، هنگامی که روشن شود.
إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ
Innaha la-ihda alkubar
که آن [آتش دوزخ،] یکی از [عذابهای] بزرگ [و هولناک] است.
نَذِيرًا لِّلْبَشَرِ
Natheeran lilbashar
برای انسان، بیمدهنده است.
لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ
Liman shaa minkum an yataqaddama awyataakhkhar
برای کسی از شما که بخواهد [با انجام کارهای نیکو] پیش افتد، یا [با ارتکاب گناه] عقب بماند.
كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ
Kullu nafsin bima kasabat raheena
هر کس در گروِ اعمال خویش است؛
إِلَّآ أَصْحَـٰبَ ٱلْيَمِينِ
Illa as-haba alyameen
مگر اصحاب یمین [= مؤمنان]
فِى جَنَّـٰتٍ يَتَسَآءَلُونَ
Fee jannatin yatasaaloon
که در باغهای [بهشت] هستند و میپرسند
عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ
AAani almujrimeen
از گناهکاران:
مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ
Ma salakakum fee saqar
چه چیز شما را به دوزخ درآورد؟
قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ
Qaloo lam naku mina almusalleen
[دوزخیان] میگویند: «ما از نمازگزاران نبودیم
وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ
Walam naku nutAAimu almiskeen
و بینوا[یان] را اطعام نمیکردیم
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ
Wakunna nakhoodu maAAa alkha-ideen
و پیوسته همراه یاوهگویان [و اهل باطل] همصدا میشدیم.
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ
Wakunna nukaththibu biyawmi addeen
و همواره روزِ جزا را تکذیب میکردیم،
حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ
Hatta atanaalyaqeen
تا زمانی که مرگ به سراغمان آمد».
فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَـٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ
Fama tanfaAAuhum shafaAAatu ashshafiAAeen
پس شفاعتِ شفاعتکنندگان سودی به آنها نمیبخشد.
فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ
Fama lahum AAani attathkiratimuAArideen
آنها را چه شده است که از پند [و تذکر] روی گردانند؟
كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ
Kaannahum humurun mustanfira
گویى كه گورخرانى رمیدهاند
فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ
Farrat min qaswara
که از [مقابل] شیر گریختهاند.
بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً
Bal yureedu kullu imri-in minhum an yu/tasuhufan munashshara
بلکه هر کدام از آنها [توقع دارد و] میخواهد که [به او] نامههای گشاده [و جداگانه از سوی الله] داده شود.
كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ
Kalla bal la yakhafoonaal-akhira
هرگز چنین نیست [که آنان میپندارند]! بلکه آنها از [عذاب] آخرت نمیترسند.
كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌ
Kalla innahu tathkira
نه، چنین نیست كه آنها مىگویند؛ آن [قرآن] یک تذكر و یادآورى است.
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
Faman shaa thakarah
پس هر کس که بخواهد، [میتواند] از آن پند گیرد.
وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ
Wama yathkuroona illaan yashaa Allahu huwa ahlu attaqwawaahlu almaghfirat
و یاد نمیکنند [و پند نمیگیرند] مگر اینکه الله بخواهد. اوست که سزاوار پروا کردن و آمرزیدن است.